Τα κατάγματα του άνω πέρατος του βραχιονίου ταξινομούνται ανάλογα με:

• - Με την εντόπισή τους σε κατάγματα των ογκωμάτων (μείζονος ή ελάσσονος βραχιονίου ογκώματος) και σε κατάγματα του ανατομικού ή χειρουργικού αυχένα.
• - Με τον αριθμό των καταγματικών γραμμών- τεμαχίων σε κατάγματα 2, 3 ή 4 τεμαχίων.

• - Ο ασθενής αναφέρει ιστορικό κάκωσης στην περιοχή του ώμου
• - Αδυναμία χρήσης του αντίστοιχου σκέλους
• - Δημιουργία αιματώματος που εκτείνεται προς την περιοχή του αγκώνα
• - Απαραίτητος είναι ο έλεγχος της λειτουργίας των νεύρων και των αγγείων της περιοχής
• - Η απλή ακτινογραφία επιβεβαιώνει την διάγνωση
• - Σε επιπλεγμένα κατάγματα συμπληρωματική αξονική τομογραφία κρίνεται απαραίτητη.

Η θεραπεία των καταγμάτων αυτών εξαρτάται από

• - Την εντόπιση του κατάγματος
• - Τον βαθμό παρεκτόπισης αυτών
• - Την ηλικία του ασθενή
• - Τις απαιτήσεις και τα συνοδά προβλήματα του ασθενή

Σε περίπτωση μη παρεκτοπισμέων καταγμάτων η συντηρητική θεραπεία προτείνεται συχνά. Ωστόσο συνεχής ακτινολογικός έλεγχος και προσεκτική κινησιοθεραπεία  του ασθενή είναι απαραίτητη.

• - Αρθροσκοπική σταθεροποίηση των καταγμάτων. Εφαρμόζεται κυρίως σε μεμονωμένα κατάγματα των ογκωμάτων (μείζονος ή ελάσσονος βραχιονίου ογκώματος).
• - Ενδομυελική ήλωση. Εφαρμόζεται κυρίως σε παρεκτοπισμένα κατάγματα του χειρουργικού αυχένα.
• - Εσωτερική οστεοσύνθεση με ανατομική πλάκα. Εφαρμόζεται σε παρεκτοπισμένα κατάγματα μετά από ανοιχτή προσπέλαση και ανάταξη του κατάγματος.
• - Ημιολική αρθροπλαστική ώμου. Εφαρμόζεται σε περιπτώσεις με μεγάλη συντριβή κυρίως της βραχιόνιας κεφαλής και αδυναμία διάσωσης αυτής.
• - Ανάστροφη ολική αρθροπλαστική ώμου. Εφαρμόζεται σε μεγαλύτερης ηλικίας ασθενείς με μεγάλη συντριβή τόσο της βραχιόνιας κεφαλής όσο και των κατεαγόντων ογκωμάτων.

• - Η διατήρηση αποδεκτής ανάταξης των καταγμάτων

• - Η διατήρηση της αιμάτωσης της κεφαλής του βραχιονίου

• - Η διατήρηση της ομαλής λειτουργίας του στροφικού πετάλου

• - Η σχετικά σύντομη κινητοποίηση της άρθρωσης του ώμου και η αποφυγή επίμονης δυσκαμψίας.